باران كه در کوهستانها ميبارد آب در رودها جاري ميشود. اگر جريان  به اندازه حجم رود باشد جرياني آرام به حركت ميافتد و چيزي جز منفعت در بر ندارد- منفعت حاصل از سيرابي و رضايت براي همگان. زمينها سيراب و سبزه زارها خرم و بينندگان شاد و كشتكاران خوشحال و پر اميد ميشوند. اما آنگاه كه افزون بر گنجايش و به يكباره ميبارد ، سيل جاري ميشود و از رود سرريز ميشود و بر سر راه خود تخريب ميكند. بر روي سيل كفي ظاهر ميشود كه بيننده را به شگفت مي آورد. اين حركت و هياهو زودگذر است و منفعتي براي كسي يا چيزي ندارد و بزودي از بين ميرود.

هرچه براي زمين و مردم آن سودبخش است ، ماندگار است و هر حركت و جريان ماندگار با مكث همراه است . مكث از ابتدا تا انتهاي جريان . اصولا مكث به معناي ماندگاري و پايداري است. اما آنچه به صورت انفجاري و سيل آسا واقع ميشود همواره نسنجيده و ناپخته و داراي زيانهاي پيش بيني نشده است. حق و باطل نيز چنين است. ويژگي جريانهاي حق ، مكث و ثبات و پايداري و سودمند بودن آنها براي انسانهاو پربار كننده زندگي مردم است . اين ملاك خوبي براي محك زدن در انتخاب مسيرها و ديدگاهها و انتخاب راه و رسم زندگي و عمل است  

در رودر رو شدن با وضعيتهاي مختلف نيز شيوه ي برخورد ميتواند ديدگاه مكث و سنجش ميزان ماندگاري آن جريانها و فريفته نشدن در مقابل هياهوها و آشفتگيها و چشم دوختن به وضعيتهاي مالندگار و سودمند براي مردم باشد.

از ميان جريانهاي فكري نيز در طول تاريخ ، ماندگارترين آنها سودمندترين آنها بوده است. در عين حال اين جريانها ماندگار را متين ترين انسانها كه سالها در باره ي آنها تتبع ورزيده و عمري را به مكث و درونسازي پرداخته اند هدايت كرده و در طول حركت نيز با متانت خود در برابر سيلهاي بنيان كن، شيفته واز خود بیگانه نشده اند .

يا هو يا هو سلام من به او برسان                     ياحق يا حي حيات من دگر برهان

سوداي عشق او در اين سر من                          روياي وصل او در اين دل من

در هر راهي كه من روم تو نشان                       با هر جامي كه من زنم تو عيان

سوزي در دل دارم  نكرده بيان                       عشقي در جان دارم  نديده زمان

هر صبح و شب بياد آن رخ جان                      شادان سوزم چو شمع بر سر جان

محبوبم جز فضاي ياد تو دل من                       ناگيرد اندرين سراي پر ز  فغان

سازم با ياد ماه خوش سخنان                           دلتنگيها برد به خال روي لبان

گفتا نيكان هميشه در چمنند                             گفتا آنها  رهيده زين زمنند