فصلي آمد ياد آور تاريخي بس طولاني و ريشه دار به عمق وجود انسان. شيرينترين، پيچيده ترين و ناشناخته ترين بخش وجود انسان جان اوست . انسان با ميزان شناخت و چگونگي رفتار با اين عزيزترين هديه ي حيات ، شناسايي و ارزيابي ميشود . اينكه خود را تا چه اندازه و چگونه ميشناسي وجان خود را چگونه هزينه ميكني ، مشخص ميكند كه چه ارزشي داري. وچون با ديگران زندگي ميكني ، ارزشي كه براي جان ديگران قائلي و اينكه چگونه در حفظ و رشد جان آنان ميكوشي بعد ديگري از ارزش توست . هر كوششي كه در اين راه ميكني بر جان تو مي افزايد. و در نهايت ، از جان گذشتن انسان فهيم براي زنده كردن پاكيها و پاك شدنها ارزشمد ترين و ارزش افزاترين عامل در طريقت انسان بسوي رهايي اوست. اين ارزش ماندگار در عالم ،همان آرمان بشر است.

سخن گفتن در اين باب شايد مشكل نباشد . اما عمل كردن و پايمردي براي حركت بسوي اين آرمان ، چون با مخاطره انداختن جان شيرين گره خورده است، گروه كثيري را از راه باز ميدارد. تنها كساني توانسته اند اين راه را انتخاب و مشكلات آن را تحمل كنند كه قدر و قيمت جان شيرين و خوب هزينه كردن آن را با چشم اندازي به بلنداي تاريخ انسانيت و نگرشي به آينده ي روشن شناختند و فقط سواد منزل يار را ديدند وعاشقانه جان شيرين را فداي او كردند و  بسوي ديار محبوب شتافتند.

ابراهيم كه آتش را به جان خريد به چنين شناخت و منزلتي رسيده بود و نيز اينچنين بود يحيي كه جان عزيز را در راه پاكي و خلوص نهاد . آخر نميتوان ديگران را تعميد داد و خالص كرد اما خود بر كرانه ايستاد و پاكي آنان را نظاره كرد.بدين گونه او الگوي مردمان در طول تاريخ شد . خوب هزينه كردن جان، هنرجوانمردان پاكنهاد و عقول مافوق و قلبهاي عاشق است.

مراد ما نيز چنين بود كه در آخرين لحظه هاي حيات پر رمز خويش، بر كينه ورزان حسرت ميخورد و خواهان توبه و بازگشت آنان به انسانيت ، آزادگي و عدالت بود. او در نگاه خويش ابديت را با همه ي عظمتش مي بيند و تمام كوشش خويش را با همه ي يارانش به كار مي بندد تا كوردلان را از ورود به آتش خشم و جهنم حاصل از كينه هايشان باز دارد. اما چه اسفبار است كه دست و زبان دعوت او را با بريدن آن دستها و قطع حلقومها و دواندن ستوران كينه بر بدنهاي پاكشان پاسخ ميگويند. ...و اين واقعه هر روز و در هر مكان ميتواند تكرار شود.هرچند كه مرادم آن را براي هميشه رسوا و ناپايدار كرده است.اين است رمز ماندگاري مراد ما و همراهان پاكباخته اش از زن و مرد و كودك . گل سرخ محبت هميشه بر فراز حرم يار در وزش باد صبحگاهي، زنده بودن و جوشش خون پاك آنان را گواهي مي دهد.