مردم این مملکت و خصوصا جوانان شاید از عجایب روزگار باشند . تا دوماه قبل تصور بر این بود که جوانان نسبت به مسایل و رویدادهای جامعه بی تفاوت اند . اما این سه هفته گذشته نشان داده که شاید حساسترین جوانان دنیا در این مملکت یافت شوند. اکنون مشخص است که آنها هم خوب فکر میکنند و هم مسئولانه عمل میکنند . آنها نسبت به بزرگترها نه بی ادب اند و نه بی تفاوت وحتی کاملا قدردان آنها هستند. مسلم است که با همه ی معضلاتی که برای آنان وجود دارد و در این کشور کارهای زیادی  باید کرد تا آینده ی  تحصیل ، اشتغال ، ازدواج ، مسکن ، تامین اجتماعی ، بهداشت و آزادیهای معقول آنان به گونه ای نسبی تامین شود و دسترسی به سطح مناسبی از این ابعاد ، برنامه ریزیها و اقدامات بسیار سنجیده ای را می طلبد ، و به عبارت دیگر جوانان  از این بابت طلبکار مسئولین اجتماعی هستند ، اما آنان بهیچوجه نا امید و بی تفاوت نیستند . مشخص است که جوانان اصولا به دنبال نا آرامیهای اجتماعی و سوء استفاده از نا آرامیها یا به تعبیری ایجاد انقلاب کور نیستند. همین امر نشان می دهد که از گذشته درس آموخته و حاضر به پرداخت هزینه های جبران ناپذیر و رها کردن سرنوشت خود به جریانهای نامطمئن و آشوبهای سامان ناپذیر نیستند. به حداقل رسیدن درگیریهای خیابانی  نشانگر رشد نگرش دموکراتیک و تشخیص اهمیت حرکت در چارچوبهایی است که عدم تعارض با حقوق دیگران را در دستور کار دارد. همین امر نشان از بلوغ ذهنی در سطح وسیع و اعتقاد به موازین اخلاقی نیز هست . یکی از مولفه های چنین رفتاری ، رشد اخلاق و عملکرد اخلاقی است.

بیدار ماندنهای جوانان تا پاسی از شب برای حمایت از کاندیداهای خود نشانگر نشاط ، امید ، و انرژی بسیار بالای آنان و یاد آور وجه  دیگری از حماسه ای است که در سال 1357 آفریده شد اما با رویکرد و بلوغی کاملا متفاوت . گریز از تخریب و به دنبال حقیقت بودن ، هرچند که در هر حرکت اجتماعی عناصری از شائبه ها هم یافت شود و اقلیتی نیز به دنبال اغراض و منافع شخصی باشند ، یاد آور نظم پذیری و درک اهمیت سازماندهی در حرکتهای اجتماعی است . شاید این خود طلیعه ای باشد از حل معضل قدیمی جامعه ی ایرانی که همان تکروی و ضعف عملکرد گروهی است .

مسایل فوق ، به شرط صحت برداشت و تحلیل ، مسئولیت بسیار سنگینی را بر دوش رهبران اجتماعی میگذارد. لذا از این پس  قبل از هرچیز باید در برنامه ریزی و تصمیم سازیهای اجتماعی از قابلیتها و مشارکت  جوانان به عنوان جریانهای تعیین کننده و به صورت کاملا سامان یافته بهره گیری کنند. تدوین و به کارگیری مکانیسمهای عملیاتی برای متبلور ساختن امور مربوطه از اهمیت حیاتی برخوردار است .از این پس شوراهای جوانان وآماده سازی زمینه های ورود فعال جوانان در عرصه های چالش برانگیز و خصوصا در حل بحرانهای اجتماعی باید در دستور کار قرار گرفته و ساماندهی این گونه فعالیتها را نیز باید با مشارکت فعال خود آنان فراهم کرد و آنان را به این اطمینان رساند که سرنوشت آنان در دست خود آنهاست .